[EED] Agate Aluviz

posted on 06 Oct 2011 17:53 by bahiruman

เอนตรี้นี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชา

===============================================

เหยดดด เจอคอมมูแหล่มๆอีกอันแล้ว

ถึงแม้ว่าจะอ่านไปแค่ 3 เล่มก็เหอะ แต่เฟริน(ช)-คิล ก็ยังคงแหล่มเช่นเคย...หุๆๆๆๆ

เข้าเรื่องๆๆ มาส่งลูกชายคร้าบบบ

"บัลลังค์กษัตริย์ คือสิ่งมนุษย์ผู้มีอำนาจทั้งหลายหมายปองกันเป็นเจ้าของมัน ต้องแก่งแย่ง รบราฆ่าฟันเพื่อแย่งกันปกครองเมือง และแล้วบัลลังค์นั่นก็กลายเป็นบัลลังค์เปื้อนเลือด ที่มีพรมเลือดแดงฉานปูเป็นทาง รอคอยเหยื่อผู้แสนโลภที่จะต้องมนต์เสน่ห์ของบัลลังค์แดงฉานนั้นต่อไป........ หูย~~~ ใครจะไปกล้านั่งแว๊! ผีหลอกตายห่านก่อนดิ"

"ผมไม่ได้หวังในสิ่งที่ทุกคนต้องการหรอกนะ แต่สิ่งที่ผมจะเป็นมันอยู่เหนือความคิดของมนุษย์อีกมากเลยล่ะ"

Agate Aluviz

ชื่อ-นามสกุล – อาเกท อัลลูวิส [Agate Aluvis]

อเกท อัล อัลๆ วิสๆ จะเรียกอะไรก็เรียกไปเหอะ

เพศ - ชาย

ส่วนสูง - 188 cm

น้ำหนัก - 65 kg

อายุ- 19

ฉายา - The Warlock of Witch

จากเมือง – วิทช์

เชื้อสาย - สโนว์แลนด์

ปีที่จะเข้าเรียน - 5

อยู่หอ – [Coming Soon]

ลักษณะ – ผม : สีขาวอมฟ้า ปล่อยยาวเฉพาะจอนขวา

ตา : สีม่วงอ่อน

อาวุธ- ใช้ได้หลากหลายมาก โดยส่วนใหญ่จะซ่อนไว้ในเสื้อผ้า

พาหนะ - มังกรไฟสีฟ้าเพศเมีย ชื่อ คริสโตเฟอร์

ประวัติ

เป็นเด็กที่ถูกมังกรที่ครอบครัวขังไว้ขโมยไปเลี้ยงดูที่เมืองวิทช์ จึงไม่ค่อยมีรายละเอียดเกี่ยวกับตระกูลตัวเองซักเท่าไหร่ รู้แค่พ่อแม่เป็นคนในสโนว์แลนด์แค่นั้นเอง ด้วยความที่ถูกมังกรเลี้ยงและสั่งสอนให้เอาตัวรอดด้วยตัวเองมาโดยตลอด จึงเชี่ยวชาญการต่อสู้หลายแขนงแถมยังใช้เวทมนตร์ได้ทุกสาย แผลที่ต้นแขนและลำตัวคือของแถมที่ได้จากการฝึกหฤโหดซึ่งคอยย้ำเตือนในความอ่อนแอของตัวเองเสมอมา ปัจจุบันมังกรที่เลี้ยงดูตัวเองได้ตายไปแล้วหลงเหลือไว้แต่ลูกสาวของมังกรตัวนั้นซึ่งเป็นเพื่อนและพาหนะซึ่งคอยพาไปนู่นนี่มาโดยตลอด

นิสัย

เอื่อยๆ มึนๆ เป็นคนไหลได้เรื่อยๆ และชอบเนียนอยู่เรื่อย อยู่ไม่สุข ดูเป็นคนค่อนข้างลึกลับที่มักโผล่ได้ทุกที่คนนึง เป็นคนที่เล่นอะไรแรงๆอยู่เรื่อย ยังมีนิสัยแปลกๆอีกมากมายครับ...

ชอบ

ของกิน PSP มังกร ล่าสัตว์ เสกนู่นนี่นั่นโน่นเล่นๆ ผลิตยาแปลกๆ

ไม่ชอบ

อาหารที่มีผักเป็นส่วนประกอบ การนั่งหายใจนิ่งๆอยู่เฉยๆ หมอฟัน

อื่นๆ

- จะใส่เสื้อแขนยาวคลุมมือตลอด ไม่ว่ายังไงก็จะหาเรื่องตัดแขนเสื้อให้ยาวขึ้นจนได้

- ไม่ว่าจะเสื้อ กางเกง รองเท้า หรือผ้าพันคอ ก็จะมีอาวุธซ่อนอยู่

- ชอบผลิตยาแปลกๆออกมา

- และก็ชอบเสกนู่นเสกนี่ด้วย

- ชอบนอนบนหลังคาบ้าน ไม่ก็นอนตรงระเบียงห้องแมร่ม

- ความจริงแล้วชอบพาดผ้าพันคอไว้ที่บ่ามากกว่า

- กินได้ทั้งวี่ทั้งวันโดยไม่อ้วนขึ้นเลย

- ไม่ว่ายังไงก็จะเขี่ยผักบนจานตัวเองออกให้ได้

- ชอบขึ้นไปอยู่บนต้นไม้ไม่ก็เดินบนกำแพง

- เหมือนนักฆ่า ไม่ก็นินจาจังแฮะ

- ความจริงแล้วเป็นพวกSตัวพ่อเลยล่ะ

- ชอบแกล้งแรงๆ กะเอาให้ช็อคตายเลยว่างั้น

- โคตรคล่องตัวสูง พลิ้ว ยืนบนมังกรที่คลั่งก็ไม่ตกง่ายๆ

- เมารถครับ แล้วก็เมาสัตว์ตัวอื่นที่ขึ้นขี่ด้วย ขี่ได้เฉพาะมังกร รถก็นั่งได้เฉพาะเกวียนที่ใช้ขนฟางเท่านั้นด้วย เกวียนปกติที่มีไว้ให้คนนั่งก็เมานะครับ

- ข้อสอบ -

ดาบ แหวน มงกุฎ และคทา (เลือกจากสี่อย่างนี้ ไปตอบในคำถามค่ะ)

1. ถ้าได้เป็นกษัตริย์ สิ่งของที่ต้องการจะถือหรือสวมเป็นอันดับแรกคืออะไร?

คฑา – เอ้า!! จะใส่มงกุฎก่อนก็ได้นะ แต่ถ้าโดนลอบฆ่าขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ จะใช้ดาบแล้ววิ่งไปสับกะบาลคนลอบฆ่าหรอ ระหว่างวิ่งก็โดนยิงตายห่านไปก่อนแล้ว!! ส่วนแหวนนี่...นอกจากจะแปกกลางลานพิธีเพราะไซส์ผิดสวมไม่เข้าแล้วยังไร้ประโยชน์อย่างแรง เพราะงั้นคฑานั่นแหละดีสุดแล้ว!! รีบร่ายบาเรียกันด้วยความเร็วแสง เพื่อให้ไอ้คนยิงติดสตั๊นว่าทำไมยิงไม่เข้า ระหว่างที่ไอ้คนยิงกำลังใบ้แดร๊กเพราะหน้าแตกกลางธารกำนัลก็เสร็จตรูล่ะ!!

2. สิ่งที่ต้องการได้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นกษัตริย์ของตัวเอง คืออะไร?

ดาบ - เพราะทั้งตัวของผมมีแต่ดาบกับมีด...

3. สิ่งที่ต้องการมอบให้ประชาชนในแคว้นของตน คืออะไร?

ดาบ – กบฏหรา!! สิ้นชีพไปแซร๊!!!! #ผิด

ก็เพราะกษัตริย์ที่ดีคือกษัตริย์ที่เหวี่ยงดาบต่อสู้เพื่อปกป้องประชาชน(และภรรยาของตน)!! ไม่ใช่ไอ้พวกที่เอาแต่นั่งสวมมงกุฎแล้วนั่งสวาปามไม่ก็ส่องกระจกทั้งวัน หลังจากที่สู้สุดใจขาดดิ้นจนจะเดี้ยงแล้วค่อยเอาดาบไปปักที่หิน ให้เหล่าประชาชนที่น่ารักไปดึงเล่น ใครดึงได้ก็เป็นกษัตริย์ไป จบ....

4. ถ้าถึงเวลาที่จะต้องสละทิ้งทุกอย่าง ของสี่อย่างที่ว่ามานี้ให้ลำดับของที่อยากจะทิ้งอย่างแรก

จนถึงอย่างสุดท้าย?

มงกุฏ ->> แหวน - >> ดาบ ->> คทา

มงกุฏ – เอ้า!! ก็ต้องถอดก่อนอยู่แล้วดิ นี่มันเครื่องประดับของผู้หญิงชัดๆ!! ขนาดจะไปรบยังไม่ใส่ไปด้วยเลย ไม่งั้นพอมงกุฎตกก็ต้องรีบเก็บเด่ะ ถ้าไม่เก็บแล้วโดนเหยียบบุบคนก็มองว่าผมเป็นกษัตริย์ที่ไม่น่าเชื่อถือซักนิด แค่มงกุฎยังรักษาไม่ได้ แล้วบ้านเมืองมันจะขนาดไหน พอก้มเก็บก็โดนตัดคอ ตาย จบ....

แหวน – อู้วว นี่คือสัญญาระหว่างเมียที่รักกับผมสินะ *ปาทิ้งแบบMV J*st be Fr*ends* ไร้ค่าตั้งแต่วันแรกที่ได้แล้ว!! ถามหน่อย พอลงบัลลังค์แล้วยังจะมีเจ้าหญิงที่ไหนรักเราอีกฮึ!! ถึงมีผมก็ไม่ได้ดวงดีขนาดนั้นหรอก!!

ดาบ – เอ๋? ก็ผมไม่ใช่กษัตริย์แล้วนิแล้วจะเก็บดาบไปทำไม? อีกอย่างกะอิแค่ดาบเล่มเดียวเองเนี่ยนะ!! ทิ้งไปก็ไม่เสียหายหรอก อยากได้ก็วิ่งไปซื้อที่ร้านขายอาวุธเส่ะ ส่วนผมจะเป็นกษัตริย์ที่ดี เอาดาบไปปักหินเล่นแล้วให้ชาวบ้านมาดึงกันเอง หึๆๆๆๆ

คฑา – อือ~ เอาไว้สำหรับใช้เวทย์ไง หลายคนถามว่ามันก็ไม่ต่างกับดาบไม่ใช่หรอ? ต่างกันชัดๆ แค่รูปทรงก็ไม่เหมือนกันแล้วไง ปักหินก็ไม่ได้ เพราะงั้นแบกไปร่วมชะตากรรมด้วยจะดีกว่า ไม่มีไม้กวนหม้อยาก็เอาคฑาเนี่ยแหละ ยามเก่าเฒ่าก็เอามาเป็นไม้ค้ำ สอยมะม่วงไม่ถึงก็เอาคฑาต่อมีดสอยเอา คันหลังก็เอาคฑาเกา ผมเชื่อว่าคฑาสมัยนี้คงไม่ค่อยมีหัวกลมๆเหมือนมุกแล้วล่ะ โดยเฉพาะคฑาของกษัตริย์ยิ่งต้องมีรูปร่างแปลกๆเจิศๆเข้าไปใหญ่